29 Ağustos düğün yıldönümümüzdü. O da ne demek diyebilirsiniz? Bizim bir düğün bir de nikah yıldönümümüz var. İzmir'de düğün İstanbul'da nikah derken günler çoğaldı:)) Eşim dışarı çıkalım dedi. Yok dedim ikimiz de çok yorgunuz zira tatilden yeni döndük evimize gidelim dedim. Tamam o zaman yemek yapma dışarıdan alırız dedi. İşime geldi:)) Akşam eve geldim. Biraz uzanıp dinlendim. Bekledim bekledim eşim gelmedi. Merak etmeye başlamıştım ki zil çaldı. Kapıyı açtığımda fotoğrafta gördüğünüz kocaman çiçekleri gördüm ve arkasından bana gülümseyen eşimi. Gerçi ters ışık iyi çekemedim fotoğrafını ama... Çok hoş sürpriz oldu. Oysa o bana küçük bir çiçek alsa da ben mutlu oluyorum.Ama esas vurucu olan aldığı başka bir şeydi. İNCİR! Evet benim için incir almış. Nasıl yani diyebilirsiniz. Şöyle ki ben inciri çok severim ve eşim bunu iyi bilir. Ama asıl ilginç ve güzel tarafı gündüz işe giderken incir görmüştüm ve içimden eşime söyleyeyim de alsın akşam diye geçirmiştim. Ancak daha sonra tamamen unutmuşum. Tabi eşim elindeki incirleri gösterince hatırladım ve o zaman "kalpten kalbe bir yol vardır" deyimine inandım. Ama bunların karşılığında hiç bir şey yapmamış olmak beni çok mahçup etti :/
Sevilmek ve değer verilmek güzel bir şey. Ve her geçen gün bu daha da güzel ve değerli oluyor. Darısı herkesin başına!
NOT: 3 Eylül de nikah yıldönümümüz:))
NOT: 3 Eylül de nikah yıldönümümüz:))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder