16 Ocak 2009

Gazze ölüyor, ben ağlıyorum...

Elimden bundan fazlası da gelmiyor. Bir de Filistin için dua edip İsrail'in yok olmasını istemekten başka. Her seferinde beddua ediyorum.
"Allah'ım İsrail'i kahret!"
Görüntüler canımı acıtıyor. Bırakın görüntüleri, haberleri radyodan dinlemek bile psikolojimi alt üst etti. Uzun süre bakmamaya ve dinlememeye çalıştım. Ama bu da olmuyor.
Dün akşam yardım kuruluşu İHH bir kampanya yaptı. Bazı televizyonlar da canlı olarak yayınladılar. Yayın süresince yardımseverlerin bağışlarını topladılar. O programı izlerken Ülkem için yeniden umutlandım. İnsanlarımızın hala vicdanları var diye...

Bu arada diğer televizyon kanallarını da gezdim kısa kısa. Hepsi bir yana az çok hepsinin yayın politikasını biliyoruz ama TRT çok canımı sıktı dün akşam. O Sibel Can denilen modası geçmiş şarkıcının programı vardı. Gerçi programın kimin programı olduğunu, içeriğini bilmiyorum. Açtığımda kendilerinden geçmişler, şarkılar söyleyip oynuyorlardı. He bir de flaş TV var. Orda da hani şu Muazzez Abacı'nın yeğeniyim diye ortalarda gerine gerine dolaşan bir hanım var ya, şarkıcı. Onlarda roman havalarıyla bir güzel göbek atıyorlardı.

Gazze ölüyor, ben ağlıyorum...

Halkım ev bağışlıyor, memur maaşının yarısını hibe ediyor, çocuklar biriktirdikleri harçlıklarını veriyor, kadınlar bileziklerini çıkarıyor, ben umutlanıyorum...

Televizyonlara bakıyorum Gazze onlar için sadece haber malzemesi, onlar eğlenceye devam ediyor ve ben kahroluyorum...
Rabbim bizi bağışla!
Çocuklar, kadınlar, müslümanlar...
Gazze ölüyor!
Ağlıyorum,
Kalbimle buğzediyorum...

Hiç yorum yok: